Publicystyka

Od morza do Tatr powiało grozą… Hiobowe wieści podawano sobie z ust do ust: Słyszała pani, moja pani… A kuzynka mi mówiła, że jej koleżanka słyszała w telewizji…, Co się dzieje na tym świecie?  Za moich czasów to tak nie mogło być… I to w polskiej szkole, moja pani!!!  Do czego to nas doprowadzi?  Gdzie są ci nauczyciele!?  Wie pani, słyszałam, że to wszystko przez to ZNP i przez ich jakiś Głos Nauczycielski! Okropieństwo!!! Ja tam tego nie czytam!!! Jak tam takie rzeczy drukują?

Fora internetowe rozgrzały się do czerwoności, z czego skwapliwie korzystały organy medialne „bratnich” związków zawodowych chętnie publikując wypowiedzi, iż to ZNP jest organizatorem akcji i co forumowicze na ten temat sądzą.

Partia wojny to groźne zjawisko. To głównie stan umysłu, który rozprzestrzenia się we współczesnym świecie, często jako wspólnota emocjonalna obrony przed zagrożeniami, wrogami realnymi lub wyimaginowanymi, zjawiskami, które można przypisać „obcym” lub konkretnym ludziom, układom, państwom czy porozumieniom międzynarodowym. To stan, który dotyczy nie tylko jednostek, ale całych grup społecznych, również państw. Dotyczy to również Polski. 

W dyskusjach na temat ustroju państwa rozpatruje się zwykle tylko dwie dominujące formy własności i odpowiadające im sektory gospodarcze.

Sektor państwowy dominował w okresie PRL. Nadmierne, odgórne, „ręczne” sterowanie tym sektorem doprowadziło do  wyeliminowania mechanizmów rynkowych, braku konkurencji i ograniczonej innowacyjności gospodarki. System stał się niewydolny, co było główną przyczyną jego upadku.

W dniu 18 września 2018 roku odbyło się zebranie sygnatariuszy Porozumienia Socjalistów. Dyskutowano o aktualnej sytuacji na scenie politycznej, przyjęto „Stanowisko na Wybory Samorządowe 2018”.

Podczas dyskusji dominowały dwa tematy. Jeden dotyczył trudnej sytuacji lewicy po przegranych wyborach parlamentarnych w 2015 roku i potrzeby odbudowania elektoratu i stworzenia w wyborach sytuacji korzystnej dla odbudowania pozycji samorządowej i parlamentarnej. Drugi dotyczył rozbicia na lewicy i próby budowy niezależnej pozycji przez kilka ugrupowań, których założenia programowe w zasadniczych punktach nie różnią się. Sformułowano tezę, iż wszystkie postępowe siły lewicy powinny skupić się wokół uchwał II Kongresu Polskiej Lewicy, który odbył się w 2016 roku. Sformułowana podczas tego kongresu platforma programowa stwarza warunki do współpracy przy minimum dobrej woli. Tylko współpraca wszystkich sił lewicowych na zasadach partnerskich pozwolić może na odbudowanie zrównoważonej sceny politycznej, gdzie wartości lewicowe będą miały swoją wartość. Rozproszenie sił jest drogą donikąd.

  Jesteśmy na FB i YouTube                ,                                      Profil OKW na FB