Publicystyka

Część 1. Wybory w Warszawie

Rozdział 1.1 Obsadzenie list z kandydatami na radnych

 

Koalicja SLD Lewica Razem a w zasadzie partia SLD nie znalazła już dość chętnych do obsadzenia list wyborczych. Dotyczy to list do rady miasta jak i do rad dzielnic.

Tab. nr 1 Liczba kandydatów do Rady Miasta st. Warszawy.

 

Lp

Komitet

Razem

1

KWW BEZPARTYJNI SAMORZĄDOWCY

77

2

KW POLSKIE STRONNICTWO LUDOWE

60

4

KKW PLATFORMA.NOWOCZESNA KOALICJA OBYWATELSKA

78

5

KKW SLD LEWICA RAZEM

72

8

KWW KUKIZ'15

75

9

KWW WOLNOŚĆ W SAMORZĄDZIE

61

10

KW PRAWO I SPRAWIEDLIWOŚĆ

78

15

KWW MIASTO JEST NASZE - RUCHY MIEJSKIE

70

16

KWW SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ PIOTRA IKONOWICZA

71

17

KWW ODKORKUJEMY WARSZAWĘ. RIGCZ. TANAJNO. HAWAJSKA+

59

18

KWW JANA ŚPIEWAKA - WYGRA WARSZAWA

77

19

KW WOLNI I SOLIDARNI

31

20

KW ŚWIATOWEGO KONGRESU POLAKÓW

72

21

KW II RZECZPOSPOLITA POLSKA

36

22

KWW JACKA WOJCIECHOWICZA AKCJA WARSZAWA

55

 

 

Maksymalna liczba kandydatów to 60 + 2 * 9 = 78. Do pełnego obsadzenia wszystkich list wyborczych brakło KKW SLD Lewica Razem 6 kandydatów.

W dzielnicach: Ursus, Ursynów, Wilanów, Wawer, Wesoła, Rembertów, Białołęka i Żoliborz KKW SLD Lewica Razem nie wystawił w ogóle kandydatów. Poza ostatnią dzielnicą są to wszystko dzielnice zewnętrzne miasta. List zostały zgłoszone w dzielnicach: Włochy, Ochota, Mokotów, Śródmieście, Wola, Bemowo, Bielany, Praga-Północ, Praga-Południe i Targówek. Oczywiście nie we wszystkich dzielnicach w pełni. Na Woli listy zostały zgłoszone we wszystkich 5 okręgach jednak na listach było tylu kandydatów ile było mandatów. W dwu okręgach komisja wyborcza zgłosiła zastrzeżenia do kandydata i zatwierdziła listy tylko w 3 okręgach.

Data 15 grudnia 1948 roku ma dla socjalistów znaczenie symboliczne. Jak pamiętamy, doszło wówczas do rozwiązania Polskiej Partii Socjalistycznej i w wyniku zjednoczenia z Polską Partią Robotniczą powołania PZPR. Partia ta istniała do stycznia 1990 roku, kiedy to uległa samorozwiązaniu. Pamiętamy końcowe stwierdzenie ówczesnego I sekretarza KC PZPR, Mieczysława Rakowskiego: „Sztandar wyprowadzić”.

Uroczystości rocznicowe, w których również brała udział cała lewica, w tym bardzo aktywnie PPS, skłaniają do kilku refleksji. Tak się bowiem składa, że udział w procesie odzyskiwania niepodległości, szczególnie PPS i socjalistów, był  od momentu powstania partii w 1892 roku ogromny i przez całe pokolenia niedoceniany. Wiązało się to z endecką narracją historyczną, która do 1939 roku miała dominujący wpływ na myślenie Polaków. Odgrywała ona ogromną rolę również po wojnie, bowiem pierwiastek endecki był jednym z ważnych komponentów Polski Ludowej. Objawienie się go w ostatnich latach w polityce III RP nie jest niczym nowym. Nowym elementem jest tolerancja i uleganie władz państwowych i części opinii publicznej na argumenty polityczne i społeczne nowej endecji, co może świadczyć o słabości lub związkach ideowo-politycznych z tym nurtem.

Po 100 latach od utworzenia Rządu Ludowego pod przewodnictwem Ignacego Daszyńskiego, ten Wielki Polak i Socjalista otrzymał pomnik i udekorowano go pośmiertnie Orderem Orła Białego

  Jesteśmy na FB i YouTube                ,                                      Profil OKW na FB